كوهستان

قسمت سوم گزارش اورست مسیر شمالی

lawansaqez — Sun, 27 Dec 2009 08:40:18 GMT

بخش سوم این گزارش مربوط به صعود به کمپ اصلی پیشرفته و منطقه کرامپون پوینت و کمپ ۱ می باشد ...

قسمت اول گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت دوم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت سوم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

ترانه زیبای دایه دایه ( لری )

lawansaqez — Thu, 24 Dec 2009 19:21:18 GMT

دایه دایه مشهور ترین ترانه لری است که در مقام « سه پا » خوانده و اجرا می گردد.

کلمه «دایه» در لری میان کوه و بالاگریوه (بخش وسیعی از میان کوه لرستان که شامل ایل های میر ، پاپی و دریکوند می باشند شامل طوایفی چون : بهاروند، کرد علی وند ، نجف وند ، کریف وند ، زینی وند، شلووند جودکی و ساکی اند) به معنی « مادر » می باشد و چون سر بیت و برگشت و ترجیع این ترانه حماسی با این نام است لذا در لرستان این مقام موسیقی نیز به نام « مقام حماسی دایه دایه » مشهور شده است .

در جنگ اول جهانی (سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ میلادی یا ۱۲۹۵ تا ۱۲۹۷ خورشیدی) که روسها بعنوان متحد انگلیس وارد ایران شده بودند ، در منطقه لرستان تا بروجرد و بخش هایی از غرب کشورمان پیش آمدند . گفته می شود روزی یکی از افسران روسی در بروجرد به یکی از زنان رهگذر که از کوچه ای گذر می کرده ، قصد بی حرمتی داشته است که اهالی لر شهر به دفاع از زن همشهری خود برخاسته و مانع از اجرای این عمل شنیع می شوند . پخش این خبر در لرستان در بین سران ایل ها و طوایف پیش کوه و پشت کوه سبب تحریک افکار عمومی الوار جهت هم پیمانی با یکدیگر با هدف بیرون راندن روسها از منطقه لرستان می شود و لرها موفق می شوند در نبرد و درگیری های مختلف قوای روسیه را تا قزوین مجبور به عقب نشینی نمایند. در درگیری مردم لرستان با روسها طوایفی از بیرانوند ، بالا گریوه و سگوند حضور فعال داشته اند .

در بخشی از ترانه دایه دایه ، آنجا که می گوید « نازی تو سی بکو جومه ورته » منظور از نازی خانم نازی بیرانوند مادر فاضل اسد خان از زنان متهور لرستان است که هر دو فرزندش از مردان شجاع منطقه بوده اند . برخی نیز منظور از نازی خانم را منتسب به دختر حاج عالی خان سگوند و همسر علی مردان فیلی می دانند و معتقدند ترجیع بند « دایه دایه وقت جنگه » از دهه ۴۰ به بعد به جای این بیت بکار رفته است که « علی مه خون علی مه خون ا خدا مردم دی زندون » و منظور از «مه خو» همان محمد خان فیلی فرزند علی مردان خان والی بوده که جهت جنگ و نبرد و آوردن غنایم به بدرآویی در خاک ایلام می رود و در آنجا اختلاف و درگیری با همراهانش که از بستگانش بودند منجر به قتل محمد خان فیلی فرزند علی مردان خان والی می گردد .

متن لری

ترجمه

د قلا کرده و در شمشير و دسش

چی طلا برق ميزنه لقوم اسوش

دايه دايه وقت جنگه

قطار که بالا سرم پرش د شنگه

زين برگم بونيت و او ماديونم

خورم بورتو سی هاليونم

دايه دايه وقت جنگه

وقت دوسی وا تفنگه

نال نال برنويا چنی قشنگه

سنگران برمنت لشم در آريت

بورتم سی دالکم بونگمه وراريت

نازی تو سی بکو جومه ورته

دور کردن دو قورسو شير نرته

دايه دايه وقت جنگه

قطار که بالای سرم پرش د شنگه

قلايا نه بگرديت چينه و چينه

لشکمه ور داريت کافر نيينه

کاغذی ره بکنيد و او دخترونم

بعدخوم شی نکنن و او دشمنونم

برارونم خيلين هزار هزارن

سی تقاص خينه مه سر ور ميارن

از قلعه بيرون آمده و شمشير بدستش

چون طلا برق ميزنه لگام اسبش

مادر مادرم وقت جنگه

قطار(جا گلوله) بالای سرم پر از فشنگه

زين و برگم را به اون ماديونم ببنديد

خبرم را برای دايی هايم ببريد

ای مادر ای مادر وقت جنگه

وقت دوستی با تفنگه

ناله تفنگ های برنو چقدر قشنگه

سنگرها را خراب و جنازه ام را در بياريد

ببريد برای مادرم تا فريادم را بر آريد

نازی تو سياه کن جامه تنت را

در گورستان به خاک کردند شير نرت را

مادر مادر وقت جنگه

قطار بالای سرم پر از فشنگه

قلعه ها را ديوار به ديوار بگرديد

جنازه ام را برداريد تا کافری آن را نبيند

نامه ای بفرستيد برای دخترانم

تا بعداز من شوهر نکنند به دشمنانم

برادرانم خيلی اند هزار هزار

برای تقاص خونم برخواهند خاست

۲۷.۴

گزارش نیما یکی از بی نظیر ترین گزارشهای کوهنوردی

lawansaqez — Wed, 23 Dec 2009 10:10:18 GMT

بعد از چند ماه طرح سوالاتی که از نیما یزدی پور پیرامون صعود اورست از جبهه ی شمالی داشتم خوشبختانه گزارش فراتر از تصور من بود . عکسها ی بی نظیر و گویا از لحظه به لحظه ی صعود ، کروکی های بسیار دقیق و مکمل ، شرح تمامی وقایع مربوط به برنامه ، بررسی نکات پزشکی در این صعودها ، نقد و بررسی نقاط ضعف و قوت برنامه ، معرفی نفرات تیم و شرایط فیزیکی تیم ، ابزارهای مورد استفاده و نحوه بارگزاری کمپها ، تاریخچه ی مختصری از صعود این جبهه ، تمرینات آمادگی قبل از برنامه ، دلایل اتنخاب اورست شمالی ، نحوه هزینه کردن در چنین برنامه ای ، ابزراهای کارا و مناسب در چنین صعودی ، مباحث مربوط به سرپرستی ، تغذیه و ...

همه نکاتی هستند که به زیبایی هرچه تمام تر و کاملا دقیق و بر اساس مباحث علمی و حرفه ای نیمای عزیز به کالبد شکافی آن پرداخته است .

شاید قبل از اینکه با نیما یزدی پور آشنا شوم او را در یک عکس مربوط به ماراتن دماوند دیده بودم که با سه کوهنورد فقید ( داود خادم ، محمد اوراز ، مقبل هنرپژوه ) در قله دماوند گرفته شده بود و شناخت زیادی نداشتم اما وظیفه ی خود دانستم در مورد ایشان بیشتر بگویم .

جامعه کوهنوردی کشور نیازمند چنین جوانان برومندی است که وظیفه خود می داند گامی در راه اعتلای این ورزش بردارد . هستند بسیار هیمالیا نوردانی که حتی گزارش مختصر خود را هیچگاه ارائه نکرده اند و هستند اندک مردانی که به تخریب این رشته می پردازند . نیما یزدی پور شاید نماد زنده ی یک انسان ، با شخصیت والا و متواضع است .

توصیه من به تمام دوستان کوهنورد این است که به هر شکل ممکن این گزارش و مباحث را مطالعه نمایند بخصوص برای هیمالیا نوردان جوان که رویاهای بزرگی در سر دارند .

نیمای عزیز از مطالب و گزارش بسیار خوبت متشکرم و امیدوارم شاهد موفقیت روزافزونت باشیم .

..................................

پی نوشت :

ظاهرا گزارش آپلود شده در اینترنت قابل دانلود نیست و در حال حاضر با توجه به حجم زیاد آن به دلیل وجود عکسهای زیاد در متن و همچنین کروکی های آن امکان آپلود ان برایم فراهم نیست . سعی می کنم در آینده این گزارش را هرچند خیلی مشکل است اما اصل متن و عکسها و کروکی ها را در وبلاگ انتشار دهم .

به سوی کمپ۱

نردبان چيني ها در ارتفاع ٨۶٠٠ متر

قله

۲۷.۴

پاسخ به نویسنده یک وبلاگ

lawansaqez — Wed, 23 Dec 2009 06:22:18 GMT

سوران بلاگ :

وضعيت فرهنگ شهري شهر بوكان: به دليل تازه شهر بودن و دهاتي بودن بيش از 90 درصد مردم اين شهر، يكي از بي فرهنگ ترين شهرهاي كردنشين به شمار مي رود.هرچند كه دهاتي بودن در خيلي از شهرهاي ديگر كردستان عامل و دليلي بر بي فرهنگي نبوده است ولي متاسفانه در شهر بوكان شدت و غلظت بي فرهنگي به شدت زياد است به صورتي كه متاسفانه در حال حاضر بوكاني بودن يك جوك به شمار مي رود. البته لازم به تذكر است كه اين وضعيت قابل تغيير است.

سوران بلاگ :

وضعيت جو سياسي شهر بوكان: به شدت از معضل "جاش" در رنج است و البته فاقد هرگونه فعاليت هاي سياسي-انقلابي و در عين حال داراي تك شخصيت هاي سياسي مهمي مانند عبدالله مهتدي دبيركل "كومله".

این متنهای متاسفانه شرم اور توسط یکی از سفیران فرهنگی شهری با قدمت 3000 سال است که من رو ناچار کرد این جواب را بر آن بنویسم

رامیار: به شکلی اتفاقی وبلاگ شما رو دیدم و از اینکه وبلاگی در شهرمان وجود دارد که به بحث فرهنگی پرداخته است در نگاه اول خوشحال شدم . دوست من !

مطالب مربوط به شهرهای بوکان و مهاباد و سقز را دیدم متاثر شدم . شما به عنوان یک نویسنده و یا یکی از سفیران فرهنگی این شهر باید حرمت فرهنگ و ادبیات نویسندگی را رعابت نمایید .

با دیدن مطلب انتظار تحلیلی منطقی و درست را داشتم اما بکار بردن عباراتی همچون (معضل "جاش" در رنج است ) و یا (بوكاني بودن يك جوك به شمار مي رود ) و (يكي از بي فرهنگ ترين شهرهاي كردنشين ) بدور از ادبیات ژورنالیستی و کاملا عامیانه و بدرور از فکر و تفکر منطقی و مستدل در پشت آن است .

مردم بوکان مردمی با فرهنگ و دارای ریشه های فرهنگی عمیقی در کردستان است . متاسفم که ما به عنوان شهروند سقزی بودن راحت به خود اجازه می دهیم فرهنگ مردمی را به سخره بگیریم . به نظر شما بکار بردن این ادبیات ضعف فرهنگی مردم شهر ما نیست ...

اگر ما فرهنگ غنی داشته باشیم هیچگاه از این عبارات و جمله های به زعم من ننگین استفاده نمی کنیم . معیار شما از بی فرهنگ بودن و با فرهنگ بودن چیست؟

شهرستان بوکان دارای انسانهای بزرگ فرهنگی علمی و اجتماعی ورزشی و ...است و شاید دستاوردهای بوکان در مورادی خیلی بیشتر از سقز بوده من با اینکه سقزی هستم اما متاسف شدم از این متن ها .

شما باید از رسالت فرهنگی خود پاسداری کنید . ای کاش به تحلیل ضعف ها و یا نقاط عطف این طرح می پرداختید تا توهین به فرهنگ شهرستانها مطمئننا این کار شما در نحوه نگاه خواننده گان به وبلاگ شما تاثیر بسیاری خواهد گذاشت . شاید همین امر مانع از مطالعه دیگر مباحث وبلاگ شما شد .

امیدوارم دیگر هیچگاه شاهد عبارات توهین آمیز به همیدیگر و حتی غیر هم زبانان هم نباشیم و تمام انسانها به شان و شخصیت یک دیگر احترام بگذارند .

سوران بلاگ :

تنها دلیل به کاربردن چنین ادبیاتی در مورد شهر بوکان،جو شدیداً مبتنی بر شهرپرستی آن بود که به نظر من شدیداً باید کوبیده شود،شهرپرستی یعنی بی فرهنگی محض!

رامیار:

دوست عزیز باید ابتدا از کلمه فرهنگ برای شما بنویسم چیزی که ظاهرا شما خیلی از آن بی خبرید . به طور کلی فرهنگ یک پدیده ی قابل سنجشی نیست همانند سرما !

ما در صورت عدم وجود گرما از کلمه سرما استفاده می کنیم در صورتی که سرما وجود خارجی ندارد .

فرهنگ به مجموعه ای از هنجار های پسندیده و یا نا پسند یک جامعه گفته می شود که در جوامعه مختلف این فرهنگ متفاوت است . به طوری کلمه بی فرهنگی به خودی خود اصطلاحی غلط است اما فرض را بر آن می گیرم که چنین اصطلاحی صحیح باشد اما این بی فرهنگی بسته به باورهای آن جامعه است پس ما نمی توانیم بر اساس دیدگاه خود کسی یا افرادی را متهم به بی فرهنگی نمایم …

اما بنده هم همانند شما می خواهم در مورد فرهنگ به بحث بنشینم پس اگر در بحثم از بی فرهنگی استفاده می کنم به دلیل برداشت شما از فرهنگ است و طرز دیدگاهتان .

اساساً شما از فرهنگ می بایستی تعریف مشخصی داشته باشید و این فرهنگی که شما اشاره نمودید باید دارای موئلفه های قابل دیدن باشد و هیچ اشاره ای به این موئلفه ها در متنتان نشده است چرا که اشاره کردن به آن می تواند منظورتان را به طور واضح عنوان نماید . شما از بی فرهنگی مردم شهر بوکان نوشته اید فقط به خاطر اهل روستا بودن مردماشان البته بنا به گفته ی شما !

از دید شما مردم روستا بی فرهنگ و مردم شهر مترقی و با فرهنگ هستند .

من به چند خاطره از مردم روستا بسنده می کنم و قضاوت را به شما می سپارم

در آخرین صعود مان به چهلچشمه یکی از مردان روستا که در کوهستان با ما برخورد کرد چنین بحثی را عنوان کرد که شما زمانی که به روستا برگشتید حتما باید به فلان آدرس بروید ( منزل ایشان ) و درخواست غذا و نوشیدنی نمایید تا خستگی راه از تنتان خارج شود با اینکه خود نمی توانست به روستای اسحاق آباد برگردد .

مورد دوم : در دور افتاده ترین روستای مرزی که روستای سوردوکل بود بچه ی عشایری که با دستان ترک خورده در سوز سرما ساعت 12 نصفه شب برای جمع کردن هیزم در کوههای سرد منطقه می گشتند تا ما ان شب را در سرما نگذرانیم و تحمل سرما را بر خود خوشایند می دیدند تا اینکه مهمانهای ان کوهستان اندکی لحضاتشان به خوبی سپری شود .

مورد 3 : زمانی که ما در یکی از همین روستا های به قول شما بی فرهنگ ماشینمان را پارک کردیم موقع برگشتن متوجه شدیم که به شستن ماشین مان پرداخته بودند و اظهار می کردند ماشین گل الود بو و گفتیم تا شما بیایی پایین دستی به سر و روی ماشین بکشیم .

به عقیده من باید بر ان دستان پرتلاش و پیشانی چروکیده مرد زحمکتکش رو ستایی که چنین سخاوت مندانه با افرادی که نمی شناخت و هیچگاه ندیده بود بوسه زد . باید به ان دست های ترک خورده پسربچه عشایر بوسه زد .

دوست من معیار شما از فرهنگ چیست ؟ براستی فرهنگ شما به عنوان شهرنشین و وبلاگ نویس بالاتر است یا ان مرد زحمتکش روستایی ؟ ادبیات شما مودبانه تر است یا ان مرد زحمتکش روستایی ؟

مردمی که با گشاده رویی زحمت ها را بر خود هموار می نمایند تا شمای شهرنشین لحضاتی با نوشیدن لیوانی دوغ خنک لبخندی بر لب بزنید .

دوست عزیز !

نمی دانم از کدام تفاوت فرهنگی دم می زنید تفاوتی که 25 کیلومتر انقدر فاحش شده است که شما را مجبور به نوشتن چنین عباراتی کرده است ؟

یک بار دوستی از من انتقاد شدیدی کرد و گفت شما چرا از مردم بی فرنگ آمریکای لاتین حمایت می کنید ؟ ظاهرا از دید ایشان مردم آنجا انسان نیستند و فقط اوست که انسان است !

یکی از دوستان بنده که 40 سال با ایشون اختلاف سن دارم ترک هستند و شاید بیش از همه با ایشان رابطه ی نزدیک دارم و گاهی ایشان را به بسیاری از همزبانانم ترجیح می دهم چرا که برای من مفهوم انسانیت معنای متفاوتی با شما دارد ...

از دید بنده تمام انسانها دارای خصوصیات خوبی و تحسین برانگیزی هستند چه قومیت ها ، چه مردم ادیان مختلف و مردم قاره های مختلف از هر دین و نژاد و فرهنگی چه برسد به بوکان که کمتر از 30 کیلومتر فاصله است .

ما باید یاد بگیریم به سنگ ها موجود در کنارمان هم احترام بگذاریم اما این اصل انسانی برای خیلی ها به فراموشی سپرده شده است .

می نویسم اینجا نه برای شما برای خودم که روزگاری به این افیون گرفتار نشوم می نویسم تا مفهوم انسانیت برایم واژه ای غریب نگردد ، می نویسم تا بدانم از کجایم و چرا می خواهم بنویسم ، می نویسم نه برای شما ...

نمی خواهم پاسخی بدهید چون از طرز پاسخ دادنتان زیاد خوشم نمی آید فقط امیدوارم فکر بکنید به ان ...
۲۷.۴

تشکر از نیما یزدی پور و انتشار گزارش

lawansaqez — Tue, 22 Dec 2009 05:48:33 GMT

ضمن عرض تشکر از دوست عزیز جناب آقای نیما یزدی پور به دلیل ارسال ایمیل گزارش برنامه صعود اورست از جبهه شمالی . متاسفانه خیلی دیر تونستم چک میل بکنم و گزارش ایشون رو ببینم . متاسفانه حجم این فایل بسیار زیاد بود و چیزی در حدود ۱۹ مگا بایت است از این رو قرار بر این شد که جناب یزدی پور متن گزارش رو به صورت فایل ورد ارسال نمایند که دوستان راحت تر بتونند استفاده نمایند . از این رو از دوستانی که علاقه مند به مطالعه ی گزارش اورست شمالی هستند که به صورت پرسشنامه ی جامع و کاملی ایست در روز های آینده حتما متن کامل در وبلاگ قرار داده خواهد شد . باز هم از جناب یزدی پور به خاطر احساس مسئولیتشان در پیشبرد و اعتلای این ورزش نهایت تشکر و قدردانی را دارم و آرزوی موفقیت های بیش از پیش دارم برای ایشان ...

فایل آپلود شده توسط آقای حسین رضایی جهت دانلود

حجم ۱۹ مگابایت

۲۷.۴

احداث پارك بين المللي صلح در كرمانشاه

lawansaqez — Mon, 21 Dec 2009 17:38:18 GMT

برقراري فعاليتهاي بين المللي و آگاه سازي اذهان عمومي در خصوص لزوم خلع سلاح هسته اي، زدودن فقر و گرسنگي، رفاه پناهندگان، تلاش براي تحقق حقوق بشر و حفظ محيط زيست از اهداف اين سازمان است.

رييس دبيرخانه سازمان بين المللي شهرداران صلح در غرب کشور گفت: احداث پارك صلح با حمايت شهرداري كرمانشاه و بازديد تعدادي از انجمن موست ژاپن از مناطق جنگي و آسيب ديده ناشي از بمباران شيميايي ازجمله تعدادي از روستاهاي استانهاي کرمانشاه، کردستان و آذربايجان غربي، حمايت از مصدومين شيميايي براي حضور و شهادت در دادگاه " فان آن راد " تاجر هلندي مواد شيميايي در دادگاه لاهه و ... را از جمله فعاليتهاي اين نهاد عنوان کرد.
افشين مرادي روز يكشنبه در گفتگو با ايرنا افزود: برقراري فعاليتهاي بين المللي و آگاه سازي اذهان عمومي در خصوص لزوم خلع سلاح هسته اي، زدودن فقر و گرسنگي، رفاه پناهندگان، تلاش براي تحقق حقوق بشر و از بين بردن موانع موجود بر سر راه تخريب محيط زيست از ديگر اهداف اين سازمان است.
وي با اشاره به بنيانگذاري سازمان شهرداران صلح در سال ۱۹۸۲ ميلادي به همت شهردار هيروشيما در ژاپن، گفت: اکنون ۵۵۴ شهر از ۱۰۷ کشور در سراسر جهان مورد حمايت رسمي و قانوني اين نهاد قرار دارند.
مرادي اظهار داشت: يکپارچه سازي و تسهيل همکاريهاي چند جانبه شهرهاي جهان که حامي اين برنامه هستند، از اهداف محوري اين سازمان است.
رييس دبيرخانه سازمان بين المللي شهرداران صلح در غرب کشور که مدير عامل انجمن صلح سبز کرمانشاه نيز هست، ادامه داد: بدنبال سفر کريم خدر شهردار حلبچه به ايران، وي از مدير عامل اين انجمن به همراه چند شهردار فعال يراي حضور در اجلاسي با عنوان " نقش شهرداران و سازمانهاي غيردولتي در ترويج فرهنگ صلح بين شهرداران و مخالفت با جنگ " که چندي پيش در جزيره سيسيل ايتاليا برگزار شد، دعوت بعمل آورد.
وي افزود: در اين اجلاس انجمن صلح سبز با ارايه گزارشي در خصوص فعاليتهاي صلح طلبانه و حمايت از مصدومين جنگ و همکاري شهرداريهاي مناطق جنگي با سازمانهاي مردمي خواستار توجه جامعه بين الملل به حقوق قربانيان سلاحهاي کشتار جمعي شد.
وي گفت: در حاشيه اين اجلاس همچنين پيش نويس امضاي قرارداد تجاري انجمن صلح سبز و شهرداران کرمانشاه و جوانرود با اتحاديه جامعه مديترانه آماده شد و در صورت تاييد دولت جمهوري اسلامي ايران، همکاري بين طرفين در زمينه تعليم و آموزش بنيادي، آموزش عالي در سطح بين الملل، اجراي پروژه و فعاليتهاي مرتبط با بيکاري و استخدام و بازيابي نيروهاي آسيب ديده ناشي از جنگ عملياتي مي شود.

۲۷.۴

رطب خورده منع رطب کی کند ؟

lawansaqez — Mon, 21 Dec 2009 13:04:18 GMT

بیانیه فدراسیون کوهنوردی مبنی بر توبیخ و اخطار به پزشک تیم اعزامی سراب در صعود گاشربروم دو من رو به گذشته ها برد ...!!!

عجب روزگاری بود صعود تیلی چوپیک دکتر بهالو را می گویم ، ان زمان که ابزار نو جهت صعود برای خود به نپال می برد و دوستان به نظاره می نشستند...

چه روز هایی بود آن روزهایی که تیم اورست 84 بسته می شد ! آن اردوهای مشکل و حساس برای انتخاب نفرات و چه کسی فکر می کرد تیم بدون تبعیض و پارتی بازی بسته شود . کاملا جوانمردانه بسته شد از لیلا بهرامی گرفته تا جناب شعاعی و پزشک مسلمانمان دکتر گودرزی ...

ازشاهکار مارکهای قلابی کمپ روی کرامپونها گرفته تا قبول نکردن مسئولیت فنی توسط جناب گودرزی ! از صعود های مستاق اتای بانو نعمتی و هزاران داستان جذاب و سرگرم کننده ...

مگر همینان که امروز حکم می دهند همان نبودند که مراسم باشکوهی برای پزشک تیم اورست گرفتند ؟

باز من را به گذشته تر برد به گاشربروم 1 چه روزهایی بود آن زمان که پزشک ابر قهرمان همراه تیم گاشربروم 1 نتوانسته بود بعد از دو روز یک رگ از محمد اوراز بگیرد و ...

مگر کسی می توانست بگوید بالای چشمت ابروست ؟ آن زمان که صادقانه دروغ می گفتند و جناب بهادرانی محمد را از دیواره به پایین هدایت می کرد مگر کسی بود بگوید چرا ؟ بعد از 6 سال با شهامت جناب افلاکی با چه افتخاری اعلام می کند :

" که ما دروغ گفتیم اما صادقانه دروغ گفتیم محمد اوراز را فقط بهمن نزد و از دیواره پرتش کردیم ! و پزشکمان هم نتوانست به او سرم وصل نماید ."

چه افتخار بزرگی باید به چنین قهرمانانی به خود ببالیم .

این قهرمانان را باید حلوا حلوا کرد

امروز پزشک تیم سراب محکوم است اما این راهی ایست که آن ها رفته اند و رطب خورده منع رطب چون کند ؟

می بایست دوستان اول خودشان را محکوم می کردند بعد به قضاوت دیگران می نشستند

اگرچه محکومیت حق مسلم پزشک تیم سراب دکتر«ابوالفضل جوادی» بود

متن بیانیه توبیخ از وبلاگ مسئول روابط عمومی فدارسیون کوهنوردی

۲۷.۴

کبک های زاگرس ترانه های تو را عاشقانه می خوانند

lawansaqez — Sun, 20 Dec 2009 11:56:18 GMT

گاه به خود می گویم که چه راز است تو و این همهمه ی سکوت ، چه راز است تو و همنوایی کوهستان ؟ این همه شوق و اشتیاق برای چیست ؟

دیر زمانی ایست که در کوچه پس کوچه های روستایی دور ، بر ستیغ کوهستان های بلند پرواز ، صدایی به گوش میرسد ! نوایی گوش نواز و لطافتی آرامش بخش !

با من چه کردی زاگرس ؟

به سان آن دخترک بازیگوش روستایی ، آن پسر بچه ی کنجکاو ، آن شور کودکی که لبریز است از هیجان و تکاپو ، به کجا می بری مرا ؟

مگر نه این است که دلبری هایت را با سکوتی بی پایان تا سحر گاهان جشن میگیرم ! مگر نه این است با نوای کبکهای سرمستت ، بی تابم ! مگر نه این است رایحه ی بابونه هایت مرا به مرز جنون می رسانند !

جنون ! چه با شکوه است دلبری های زاگرس و بی تابی های فرزندت ! عشق را به من می فهمانی زاگرس !

می فهمانی رهایی را ، می فهمانی تلاش را ، می فهمانی دوست داشتن را ؛ اخمهایت هم زیباست ! می فهمانی اخمهای عاشقانه را ...

با من چه کردی زاگرس ؟

۲۷.۴

ولات ( ترانه ای از بانوی اواز ترکیه شه هریبان)

lawansaqez — Sat, 19 Dec 2009 08:29:18 GMT

ولات ئیمه گولستانه/ جی و مه سکه ن ئیمه کوردانه

ولات ، ژمه ره روح و گیانه / کورد هه مو برانه

جی و مه سکه ن ئیمه کوردانه / ته مام باخه و بیستانه

ولات گولی گولیستانه / کورد هه مو برانه

این ترانه با لهجه ی ( شکاکی یا کرمانجی و یا بادینی ) است که بیشتر مربوط به شمال و شمال غرب کردستان که شامل ( قسمتهای شمالی آذربایجان غربی ایران، کردستان ترکیه و کردستان سوریه و شمال کردستان عراق ) می باشد است.

۲۷.۴

یک زندگی یک دف

lawansaqez — Fri, 18 Dec 2009 08:13:18 GMT

چه قدر قشنگ و غمگین و تاثیرگزار و واقعی بود فیلم مستند دف! متشکرم آقای بهمن قبادی. متشکرم آقای بی‌بی‌سی فارسی!

آمدم بنویسم:« بمیری آقای 20:30، بمیری آقای صدا و سیما، بمیری آقای رسانه ملی، بمیری...» بی‌خیال شدم. نشستم به تماشای «آپارات» و فیلم مستند «دف»؛ یکی از قشنگترین مستندهایی که تا به حال دیده‌ام. پر از احساس، پر از عشق، یک مستند غمگینِ شاد! چه قدر ایده‌ی زیبایی بود که در تیتراژ نوشته‌اند:« با زندگی:». چه قدر دوست داشتم مفهوم جدیدی را که از ساز دوست‌داشتنی دف برایمان ساختی، آقای قبادی! چه قدر زود تمام شد فیلمت، آقای «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند»!

و دلم نمی‌آید اینجا ننویسم که چه قدر جای چنین زندگی-فیلم‌هایی خالی‌ست در رسانه‌ای که می‌گویند ملی است و کسی نمی‌تواند حتی بپرسد:«ببخشید، کدام ملت؟!»

نگاهي به فيلم مستند دف ساخته بهمن قبادي

۲۷.۴